اخلاقمان توپ شد!!!

همین الان از محیطی روحانی و پر از فضایل اخلاقی بر می گردم،سیٌد هم شاهده که دروغ نمی گم!.یاد گرفتم که سایر مذاهب و ادیان ول معطلند و دکون دستگاه دارند و باید بیان مسلمون بشن!. همچنین شنیدن کلمات سنگین و عرفانی از اهل صنعت نفت بعیده! و اینها را به این وادی راهی نیست!،قلب آدمهایی مثل من مثل کویر لوته!، یک نمک زاره که صدق و عظمت گفتار گوینده مجلس اصلاً به دلم راه پیدا نمی کنه!. معلوم شد که هیچی از عوالم گوینده حالیم نمیشه!،ضمناً یک تکیه کلام داشت که در پایان هر کلمه درٌصفتی که از دهانش می ریخت!، می گفت: فلان چیز و “اینها” که من وسید یوسفبا هم متفق القول شدیم که به معنی لینک دادن به مستندات صریح و بی شبه ای است که فقط گوینده ازش مطلٌع هست و ما باید در بست قبولش کنیم بدون اینکه بتونیم روش کلیک کنیم…

ُهیچکس تقصیری ندارد

ُزمانی برای پست کردن مطلبم در وبلاگ گروهی لحظه شماری می کردم و زمانی از استقبال دوستان خوبی که در اینجا با آنها آشنا شدم سرمست دوستیهای جدیدی شدم که تا امروز نیز مرا به دنبال خود یدک می کشد،هنوز هم فکر می کنم تلاش مهدی،شرتو و کبریا راه دوری نرفته و حداقل کسان بسیاری برای گفتن حرفشان راهی را یافته اند که گم شدنی نیست، فیل احمقی که با همه مغز کوچک و هیکل بی خاصیتش بر روی روزنه باریک تنفسی این گروه اندک نشسته،گمان می برد که این تنها راه نفس کشیدن است!،ولی نباید خرده گرفت که از این مغز فندقیها جز این تصور نمی رود،عملکرد وبلاگ گروهی 2در2 از لحاظ کمیت و کیفیت و بی ادعایی در این گوشه پر کشاکش گیتی، چیز کمی نبوده است، من بعنوان عضو کوچک گروه ، دوری از این جمع را فقط در قالب ساختاری وبلاگ نویسی ، به فیل احمق کذایی مربوط می دانم و آینده نگری برای فردا روزی که فیل بخواهد فشار بیشتری بیاورد…

جادوی جذابیتهای بصری و آینده ارتباطات

حتماً شنیدید که کمپانی اپل طاقت نیاورد و سعی کرده که به بازار تلفنهای موبایل هم سرک بکشه و سهمی برای خودش دست و پا کنه!، iPhoneمحصول جدید اپل که قراره 11 ژوئن سال جاری به بازار بیاد و در رونماییهای و تبلیغات اپل حسابی در مصرف کنندگان احتمالیش توقع پیش از موعد ایجاد کرده،قراره یکی از همون چیزایی باشه که به قول موضوع این ماه و مطلب قبلی خودم،انقلابی در ارتباطات ایجاد کنه،یکی از کاریکاتوریستهای واشینگتن پست هم به استقبال رفته و نمایه با مزه ای از رونمایی اپل به تصور کشیده…

شاید این همون چیزیه که بیش از هر چیز دیگه ارتباطات و انتشار اطلاعات توسط گوشیهای موبایل رو تحت الشعاع قرار میده:جادوی جذابیتهای بصری!!

تلفن همراه ، به استقبال آینده

چندی پیش در سمیناری مدیریتی یکی از اساتید،به نقل از بیل گیتز و حول محور دیدگاه های استراتژیک،نقل می کرد:

چندی پیش بیل گیتز تصمیم می گیرد تا پس از خستگی مفرط ناشی از مسئولیتهایش بدون اطلاع قبلی، کار و شرکت را برای مدت کوتاهی ترک کند،لذا بدون اطلاع به هیئت مدیره ،مایکروسافت را 15 روز ترک می کند و هیچ کس نیز از مکان و زمان برگشتن وی مطلع نبوده است!،پس از بازگشت تمامی مدیران شرکت را فرا می خواند و در جلسه با مدیریت ارشد، اعلام می کندکه در طی این 15 روزدر مکانی بدور از دغدغه های کار و زندگی فقط به آینده انسانی فکر می کردم که بایستی مجهز به وسیله ای در ابعاد فندک باشد که تمامی نیازهای روزمره خودش را بیرون از خانه و محل کار با آن مرتفع کند!،و از هیئت مدیره می خواهد که بر این ایده متمرکز شوند…

گرچه بحث مذکوربه دنبال روشن ساختن ماهیت تفکر استراتژیک و دورنمای یک ذهن آینده پژوه مطرح شد،ولیکن اشاره به وسیله ای شبیه به آنچه امروز گوشی های موبایل می روند که به آن شباهت پیدا کنند،دارد و نشان دهنده گسترش سراسری وسیله هایی که

گلایه

چرا اینطوری شدیم؟،اون حس پرتکاپوی ماههای اول کجا رفته؟؟چرا سال 86 سال بی رمقیه؟

اگه روبوی ادمین نشین اجازه می داد،کمی تشویش اذهان “گروهی” می کردم!

این که همه مشغولیم و همه به نوعی گرفتار زندگی شخصیمون هستیم و هر روز هم از این باغ بری میرسد و ذهنمون قفل شده و دست و دلمون به کیبورد نمیره و فیل گند زده به حالمون و اینها همه دلیل نمیشه!!

اگر چه یک گروهیم و قراره چراغ 2در2 رو روشن نگه داریم،ولی اگه از انگیزه خالی شدیم دیگه تقصیر شخص خودمونه،به گردن دیگرون نندازیم…

می خواد دکترجون هر روز یک هاله اش پر نورتر بشه،گلخونه تعمیرات داشته باشه،قصد ادامه تحصیل داشته باشید،در حال ذهن تکانی باشید یا یاس فلسفی از نوع سوم گرفته باشید!،فیلم خوب ندیده باشید و یا هر دلیل گنده تری که توجیه پذیر هم باشه،نوشتن وظیفه ای که وقتی رجیستر می کنی در گروه،باید حداقل هفته ای یکبار بهش فکر کنی.

هر چی بیشتر فاصله بگیرید،بیشتر فاصله می گیرید! تا اونجا که پسورد ورود به داشبورد ادمین هم یادتون خواهد رفت…

پیمان چه طور پیمان شد؟

این بازیها وقتی تعدادشون زیاد میشه ،آدم رو یاد مدهای ریز و درشت فرهنگی دیارمون می اندازه،ولی چکار میشه کرد وقتی اقامت جایی مثل وبلاگستان رو پذیرفتی باید با بقیه رسم و رسومات اونهم کنار بیایی!

من به دعوت آیدا در پنجره،به قاب این پنجره(تاثیر گذارها) دعوت شدم و می خوام سنت شکنی کنم و کسی رو دعوت نکنم تا دیگرون تو دلشون بد و بیراه نثار من نکنند!!(البته من هم تو دلم از این کارها نمی کنم!)

از اول شروع می کنم یعنی از اولین چیزایی که یادم میاد:

-دایی پدرم یک ملودیکا برای تولد هفت سالگیم به من هدیه داد و شاید اینجوری تخم موسیقی البته نه از نوع فعال و منجر به موسیقی سازی بلکه انفعالی و شنیداری و سر سپردگی به موسیقی را در دل من کاشت!

-معلم چهارم ابتدایی خانم بالدی که برای اولین بار متوجه شد که من میتونم بی اختیار دست به قلم بشوم و بنویسم و اگه مداد و کاغذ کم نیاد شاید نشه جلوی نوشتنم رو گرفت!!!

-دایی بزرگم که دوره خلبانی رو گذروند و تاکید بر

آخرین حماقت احتمالی فیل…

دیگه تا بستن کامل تمام روزنه های تنفسی اطلاعات و چرخش داده بر روی وب برای کاربر ایرانی چند قدم دیگه بیشتر باقی نمونده…نمیدونم فیل تر زده،فیلفرینگ شده ،فیل پریده رو شبکه! یا هر چیز دیگه،ولی به خوبی و میمنت امروز موتور جستجوی گوگل و تمامی سرویسهایی که روی دامین گوگل کار می کنند به رحمت فیل زدگی پیوستند…

باشد که اشتباهی رخ داده،باشد که بد سلیقگی در منطقه مخابراتی ما رخ داده و هزار تا چیز دیگه که انشاالٌله گربه است!!!

پ.ن:

اگه این جریانات واقعی باشه باید یک لوگوی این چنینی هم برای کشور خودمون درست کنیم!