خودکشی ممنوع، دومین آلبوم محسن چاوشی است که در سال ۱۳۸۳ ساخته شد و گرچه به معروفیت و محبوبیت نفرین نیست ولی با معرفی مضامین نو و ارائه ترانه های اجتماعی و مذهبی، همچنان جنجالی و پرحاشیه است. با انتشار این آلبوم، چهره ونام محسن چاوشی، حداقل در وب، تثبیت شد و هویت مشخصی پیدا کرد. دیگر اثری از ترانه های مریم حیدرزاده در این آلبوم دیده نمی شود و در عوض ترانه سرایی جدید به نام امیر ارجینی با محسن چاوشی همکاری می کند. تنظیم و صدابرداری آلبوم نیز بر عهده رضا فوادیان است تا همّ و غمّ محسن چاوشی بیشتر صرف آهنگسازی و خوانندگی شود.
آلبوم خودکشی ممنوع شامل آهنگهای زیر است:
خودکشی ممنوع، نخستین و جنجالی ترین آهنگ این آلبوم است. ترانه مکرم، در اولین همکاری خود با محسن چاوشی، اثری ارائه داده که روایتگر آخرین لحظات زندگی عاشقی است که قصد خودکشی دارد. با وجود اینکه کلیت آهنگ و ترانه در جهت ذمّ خودکشی نیست، ولی هم نام آلبوم و هم نام آهنگ خودکشی ممنوع است. جالب اینجاست که دو نسخه از این آهنگ در وب منتشر شد که در نسخه دوم، شاید به امید اصلاح تم آهنگ و دریافت مجوز انتشار، قسمتی عجیب و بی نظیر (!) اضافه شده تا از بار منفی آهنگ کاسته شود. گوش کنید:
[audio:http://doxdo.net/wp/wp-content/uploads/2007/01/khodkoshi-mamnoo.mp3]
نامتعارف بودن این آهنگ انگیزه ای شد تا طرفداران محسن چاوشی برای این آهنگ کلیپی بسازند که در آن شخصی به عنوان خواننده ایفای نقش کرده و لحظات جالبی خلق می شود (!) تماشا کنید:(حدود ۴/۵ مگ)
تنها آهنگ شاد و ریتمیک این آلبوم، آهای خبر نداری است که ترانه آن را محسن یگانه سروده است. این نوع آهنگها، به نظر من، به جنس صدای چاوشی نمی خورد؛ با این وجود از لیلی و مجنون آلبوم نفرین بهتر ساخته شده است.
امام رضا، پس از غریب مادر، دومین آهنگ مذهبی محسن چاوشی است که بیانگر تعلقات مذهبی خواننده است، هر چند این امکان نیز وجود دارد که خواننده به قصد جذب مخاطبان بیشتر و یا تسهیل در دریافت مجوز، چنین آهنگهایی را اجرا می کند. امام رضا نیز مانند غریب مادر از ترانه ای جالب و صمیمی برخوردار است که نمایانگر دید متفاوت ترانه سرا به این مقوله است.
حسرت خیس، یکی از ترانه های مورد علاقه من در این آلبوم، برادر دوقلوی فاصله است که علاوه بر اجرا، ترانه آن نیز سروده محسن چاوشی است. دقت زیادی لازم نیست تا شباهتهایی با سیاوش قمیشی در نحوه اجرای این آهنگ یافت شود.
کلاف، صبوری، تو و فاصله و بانوی من کارهایی هستند که هر چند با احساس و زیبا سروده و خوانده شده اند ولی فاقد ویژگیهایی منحصر به فرد می باشند. مضمون عاشقانه و رمانتیک این آهنگها، وجه اشتراک آنهاست، هر چند تنظیم آنها، مخصوصاً در تو و فاصله، با یکدیگر تفاوتها دارد. شخصاً بانوی من را به دلیل ترانه بسیار زیبای آن به سایر آهنگها ترجیح می دهم.
بعد اجتماعی آلبوم خودکشی ممنوع با آهنگ خشخاش تکمیل می گردد. همانطور که از نام آهنگ بر می آید، تم اصلی، نفی مواد مخدر است. مصرف کننده قربانی این ماجراست و تولید کننده مورد عتاب قرار گرفته است.
این نوشته بخشی از مطالبی در مورد محسن چاوشی بود.
مرسی. شاد و رها باشی.
