نفرین در سال ۱۳۸۲ و با ترانه هایی از حسین صفا، مریم حیدرزاده، حمید مصدق و محسن چاوشی در استودیوی خانگی و با صدابرداری و تنظیم محسن چاوشی ساخته شد. صدای محسن چاوشی و نحوه خواندن بعضی از ترانه ها شبیه به سیاوش قمیشی بود که صد البته در معرفی و معروف شدن محسن چاوشی بسیار موثر بود. البته در معروفیت صدا تا نام! مدتها شایع بود که خواننده این آهنگها مجتبی کبیری است که بعدها مشخص شد که با وجود شباهت بیشتر صدای وی به سیاوش قمیشی، از خلاقیت کمتری نسبت به محسن چاوشی برخوردار است.
آلبوم نفرین شامل آهنگهای زیر است:
گل سرسبد (!) آهنگهای این آلبوم و حتی تمام آهنگهای چاوشی تا کنون، نفرین است که به معنای واقعی کلمه یک مگاهیت است! با وجود اینکه چاوشی بعدها از خواندن این آهنگ ابراز پشیمانی کرد ولی به دلیل بی سابقه بودن چنین ترانه و لحنی پس از انقلاب، هنوز هم به عنوان معرف محسن چاوشی شناخته می شود.
آن روزها من به اندازه امروز، مطالعه شعر و ترانه نداشتم و انتخاب این شعر هم شاید به دلیل همین بیتجربگی بود. گذشته از آن اگر کسی واقعاً طرف مقابلش را دوست داشته باشد، هیچوقت نفرینش نمیکند.
علاوه بر این، من معتقدم که فضای تیره و سیاه این ترانه بسیار مناسب یک کلیپ به یاد ماندنی است تا صحنه هایی را به تصویر بکشد که در وحشتناکترین کابوسهایمان می بینیم.
یکی از حاشیه های جالب پرامون کارهای محسن چاوشی، انتخاب نامهای گوناگون برای آلبومهای ابتدایی او بود. کفترچاهی، در کنار عاقبت عشق، یکی از نامهایی بود که بر این آلبوم گذاشته شد. شاید قوت این اثر و ترانه زیبای آن باعث این شد تا در غیاب پخش رسمی، علاقمندان خود چنین تصمیمی بگیرند. شاید همین امر هم سبب شد تا کار به طراحی روی جلد آلبوم هم برسد!!
یکی از آهنگهای مورد علاقه من در این آلبوم، فاصله است که در کنار آهنگ زیبایی که دارد، نشاندهنده ذوق محسن چاوشی در ترانه سرایی هم هست.
مرگ، از آثار متفاوتی است که زیبایی خود را تا حد زیادی مرهون شعر زیبای حمید مصدق است. نام آهنگ نیز بسیار رک است!
صدای محسن چاوشی، به نظر من، از جنس صداهایی نیست که مناسب آهنگهای شاد باشد. اگر این عدم تناسب با ترانه ای ضعیف هم همراه شود، ملغمه ای به نام لیلی و مجنون از آب در می آید.
شاید عاشقانه ترین آهنگ این آلبوم، راه دشوار باشد که به سادگی شنونده را جذب می کند. ترانه بسیار زیبای مریم حیدرزاده در کنار اجرای پر حس خواننده از عوامل موفقیت این آهنگ است.
شاید شما هم مثل من از شنیدن آهنگهای مخصوص عزاداری لذت نبرید. اما اگر ترانه ای بی هیاهو و با تنظیمی سر راست در کنار اجرایی نسبتاً وزین، غریب مادر را بسازند، شاید پس از یک بار شنیدن هوس شنیدن دوباره آن را بکنید.
این نوشته بخشی از مطالبی در مورد محسن چاوشی بود.
